Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου, στο Αμφιθέατρο του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας (ΒΕΑ), η συζήτηση «MADE IN GREECE – Η Γενεαλογία της Τεχνογνωσίας», πρωτοβουλία της THE TEΛΟΣ SOCIETY – Arts & Culture Research Lab Observatorium, σε συνδιοργάνωση µε το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθήνας.
Η εκδήλωση αποτελεί µέρος της πολυετούς έρευνας της THE TEΛΟΣ SOCIETY γύρω από την τοπική γνώση τεχνικών επαγγελμάτων και τη μετάδοση της τεχνογνωσίας στην Ελλάδα.
Το MADE IN GREECE, θέτει στο επίκεντρο όχι µόνο το τι παράγεται στην Ελλάδα, αλλά κυρίως τους ανθρώπους που γνωρίζουν πώς να το παράγουν, τον τρόπο µε τον οποίο η γνώση µεταδίδεται και τις δυνατότητες να παραμείνει ζωντανή στις επόμενες γενιές. Έμφαση δίνεται στα βιοτεχνικά και τεχνικά επαγγέλματα, τα οποία, ιδιαίτερα στην ελληνική περιφέρεια, καθώς συνδέονται άμεσα µε την τοπική οικονομία, την κοινωνική συνοχή, την αυτάρκεια και την επαγγελματική ανθεκτικότητα.
Σε µια εποχή ταχύτατης τεχνολογικής µετάβασης και τεχνητής νοημοσύνης, η συζήτηση ανέδειξε ποιότητες των τεχνικών επαγγελμάτων, ως τις πιο ανθεκτικές µορφές επαγγελματικής γνώσης και παραγωγής. Η ανθρώπινη εμπειρία, η δεξιότητα του χεριού, η υλικότητα, η κρίση, η επίλυση προβλημάτων και η επιτόπια γνώση, δεν αντιμετωπίζονται ως κατάλοιπα του παρελθόντος, αλλά ως ζωντανά και εξελισσόμενα επαγγελματικά κεφάλαια, µε ιδιαίτερη σημασία για το µέλλον της εργασίας και την ανθεκτικότητα των τοπικών κοινωνιών.
Μέγιστης σημασίας, ήταν η τοποθέτηση του Πρόεδρου του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας, κ. Κωνσταντίνου Δαμίγου, αναδεικνύοντας τη βιοτεχνική παραγωγή και την τεχνογνωσία ως μια αλυσίδα γνώσης, που συνδέει την τεκμηρίωση, την παράδοση και τη σύγχρονη παραγωγή. Τόνισε τη σημασία της κατανόησης και διαφύλαξης της παραγωγικής κληρονομιάς, στην εποχή της ψηφιακής µετάβασης, µε στόχο η ελληνική παραγωγή και η γνώση που τη στηρίζει να παραμείνουν ζωντανές και να µεταδοθούν στις επόμενες γενιές. Ιδιαίτερη αναφορά, έγινε στον ρόλο των Επιμελητηρίων ως αρωγών και συνδετικών κρίκων σε αυτή τη διαδικασία.
Η συζήτηση συνδέθηκε επίσης, µε την ιστορία της τεχνικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, µε αναφορές σε σημαντικούς θεσμούς και σχολές, όπως η Τεχνική Σχολή «Δημόκριτος» στη Χαλκίδα, ο «Ήφαιστος» στην Αθήνα και η Σιβιτανίδειος Δημόσια Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων. Κεντρικό ερώτημα αποτέλεσε το πώς µπορούµε να επαναπροσδιορίσουμε τα «blue collar» τεχνικά επαγγέλματα, ως πεδία υψηλών δεξιοτήτων, εξειδίκευσης, γνώσης και επαγγελματικής εξέλιξης. Σε µια περίοδο κατά την οποία η απώλεια και η αποδυνάμωση πρακτικών δεξιοτήτων αποτελεί ευρύτερη πρόκληση, τέθηκε στο επίκεντρο η αξία της μακρόχρονης βιωμένης τεχνογνωσίας: του επαγγελματία που αφιερώνει τη ζωή του στην τέχνη του, μετατρέπει την εμπειρία σε γνώση και αφήνει αποτύπωμα στην κοινωνία και στον τόπο του. Έτσι, το MADE IN GREECE δεν αφορά µόνο την παραγωγή ενός αντικειμένου, αλλά την αναγνώριση και ανανέωση του ανθρώπινου κεφαλαίου που καθιστά αυτή την παραγωγή δυνατή.
Ιδιαίτερα ουσιαστική, ήταν η ομιλία του κ. Ιωάννη Μάνου, Α΄ Αντιπρόεδρου του ΒΕΑ από τον κλάδο της Αρτοποιίας: «Οι Τεχνίτες-Μάστορες από το Χθες στο Αύριο».
Ο κ. Μάνος, μίλησε για τη μετάβαση των τεχνιτών και «μαστόρων» από το χθες στο αύριο, αναδεικνύοντας τη δυσκολία εύρεσης εξειδικευμένων τεχνιτών και την ανάγκη διατήρησης της τεχνογνωσίας. Διευκρίνισε τη διάκριση µεταξύ τεχνίτη και µάστορα, συνδέοντας τον «µάστορα» με το επίπεδο εξειδίκευσης και βαθιάς γνώσης. Παρουσίασε επίσης, σύγχρονες µορφές μικρής παραγωγής, όπως τα micro bakeries, τη χρήση νέων τεχνολογιών, την αναβίωση αρχαίων σπόρων και την αξιοποίηση ψηφιακών µέσων. Τόνισε την ανάγκη σύνδεσης της μαθητείας µε την πραγματική παραγωγή, καθώς και την ενίσχυση των εκπαιδευτικών υποδομών.
Τέλος, ο πρόεδρος κ. Δαμίγος, έθεσε τα τεχνικά επαγγέλματα ως επιλογή και όχι ως λύση ανάγκης. Τόνισε την ανάγκη προσέλκυσης νέων ανθρώπων µέσα από καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, προοπτικές εξέλιξης και ασφαλείς συνθήκες. Παράλληλα, αναφέρθηκε στην ανάγκη διεύρυνσης των δυνατοτήτων άσκησης επαγγέλματος και στην ενίσχυση του σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού από µικρές ηλικίες. Το μήνυμα του κλεισίματος, ήταν η ανάγκη να επαναπροσδιοριστεί η αξία των τεχνικών επαγγελμάτων και να δημιουργηθούν οι συνθήκες ώστε οι νέοι να τα επιλέγουν ως σύγχρονες, βιώσιμες και εξελίξιμες επαγγελματικές διαδρομές.
